Van Adorp tot Zuurdijk

1815-heden

Zwembadverhalen

Zwembaden zijn bijzondere plaatsen van vrije tijd; alledaags en speciaal tegelijk. Alle generaties, de beide seksen, diverse bevolkingsgroepen zijn er mee verbonden. In ons zwemtenue geven we ons allemaal op dezelfde manier “bloot”, zijn we kwetsbaar, speciaal en romantisch. En tegelijk is het zwembad een plek voor angst, strijd en ontbering. Het staat symbool voor ons ogenschijnlijk beschermde leven, dat net als het oude betegelde bassin met regenwater, vol staat met verhalen. In de verhalen herkennen we de overeenkomsten en verschillen tussen vroeger en nu. We beseffen wat er allemaal veranderd en verdwenen is; dat elke tijd, plaats en mens weer uniek is.

Zwembadverhalen

Zwembad Nero in Sappemeer. - Foto: Facebook History Sappemeer

De organisatie achter Zwembadverhalen, Stichting Gedeelde Verhalen heeft in 2016 herinneringen, anekdotes en verhalen verzameld en gedeeld over zwemmen en zwembaden in vroeger tijden. Dat deden ze onder andere door verhalenavonden te organiseren. Het project mondde uit in een zomerse theatervoorstelling op locate in Haren." Voor meer informatie over dit project kunt u een kijkje nemen op www.zwembadverhalen.nl

Op De Verhalen van Groningen staan al een aantal zwembadverhalen:

Les in de zwemkunst in Warffum

Op 3 juli 1902 werd voor het eerst een zwembad geopend in Warffum. “Met het oog op de zekerheid bij het zwemmen van schoolgaande jongelui,” werd de oprichting van een bad- zweminrichting van algemeen belang geacht

Erik de Graaf, Warffum

Het Aduarder 'zwembad'

’s Avonds en in het weekend gingen we naar het zogenaamde Aduarder ‘zwembad.’ Dat was een ondiep gedeelte aan het Van Starkenborghkanaal. Daar kwamen vele, voornamelijk jonge mensen om afkoeling te zoeken en te zwemmen. Het was er altijd gezellig. In die tijd had men nog een ouderwets badpak, of helemaal geen badpak en zwommen de meisjes in hun hemd en broekje met elastiek in de pijpjes. Mijn vader zwom ook in een badpak, een zwarte.

Pia Vrieling-Duisterwinkel, Aduard

Zwemmen leren in tochtsloot

Op een dag zo midden in de summer, ik was een joar of vief, slenterde ik mit een koppeltje jonkse dei wat older waaren as mie deur de polder. Noa goud uur te hebben loopen kwaamen we aan bie een ofwoateringskenoal (tochtsloot) terechte. De jonkse wossen een zandploat liggen dat zo’n twei kilometer vanof de eerste boerenploatse en wat hoezen lag. We hadden vanzulf gain zwemgoudje bie ons en ainmoal aankoomen trokken we ons oet en zo mit de blode moase t wotter in.

Ibeling Hinderk Schutte, in de buurt van Nieuw Statenzijl

Dubbelleven in Bourtange

Hier werd door Duitsers en Nederlanders gezwommen, ontstonden internationale 'liefdesverhoudingen', werd veel gekletst en leerden we elkaars taal spreken; eigenlijk voor beide partijen toen heel normale en daarbij ook nog plezierige zomerse activiteiten. En dat in de oorlog.

Roelf Nobbe, Bourtange

Een bassin vol herinneringen

‘De Tuten pikten daar vaak de mooiste meisjes in.’ Onder de vrouwen in de zaal klinkt gegiechel. Het waren ook wel mooie jongens, die Tuten van internaat Instituut Hommes in Hoogezand-Sappemeer. Bovendien gingen ze vaak netjes gekleed met stropdas, pantalon en houtje-touwtje jassen. De lokale heren lieten het er echter niet bij zitten en gingen regelmatig op de vuist met de rijkeluiszoontjes.