Van Adorp tot Zuurdijk

1945-heden

Een bassin vol herinneringen

Ontluikende eerste liefdes, waterpret met klasgenootjes, waterpolowedstrijden en zwemlessen. Iedereen heeft wel herinneringen aan het zwembad. De Stichting Gedeelde Verhalen verzamelt deze herinneringen en wil ze verwerken tot een theatervoorstelling op locatie. Maar voor het zover is worden er verhalenavonden georganiseerd. Op maandagavond 9 maart 2015 vond de eerste bijeenkomst plaats in Hoogezand-Sappemeer.

Een bassin vol herinneringen
De verhalenavond 'Zwembadverhalen' in Sappemeer. - Foto: Ingeborg Bennink

Aan de hand van oude foto’s, filmbeelden en verhalen van voormalig badmeester Jan Kregel worden de aanwezigen in Café de Tibbe mee teruggenomen in de tijd. Al snel komen ook de verhalen in de zaal los. Over jongens en meisjes die elkaar stiekem ontmoeten achter de kleedhokjes. Voetballen en urenlang kletsen op de zonneweide. En het gezamenlijke omkleden in de ‘Paardenstal’ – het grote kleedhok – omdat de badhokjes bedoeld waren voor de volwassenen.  

Een van de aanwezigen vertelt dat haar moeder badjuf was. ‘Op zondag hoefde ze het zwembad niet open te doen, maar het mocht wel. Het geld dat de mensen dan betaalden, een dubbeltje of een kwartje, was dan voor haarzelf.’

Zwembadromances

Het zwembad was een ontmoetingsplek. Op de eerste dagen van het zwemseizoen was de watertemperatuur van de onverwarmde buitenbaden nog erg laag. Toch togen al veel jongens en meisjes ook deze eerste dagen naar het zwembad. ‘Want je was blij dat het weer open was’ vertelt iemand in de zaal. Zwemmen deden de jongens en meisjes in de jaren veertig en vijftig vaak nog gescheiden. Een van de heren in de zaal vertelt dat zij als jongens hier echter iets op hadden verzonnen. Wanneer de meisjes zwommen gooiden zij hun hengeltje uit aan de rand van het natuurbad. Het natuurlijke water bevatte immers ook vis en zo konden ze toch stiekem een kijkje nemen.

Zwembad Nero in Sappemeer in vroeger tijden. - Foto: History Sappemeer
Zwembad Nero in Sappemeer in vroeger tijden. - Foto: History Sappemeer

'Tuten'

Jongens en meisjes ontmoeten elkaar vaak achter de kleedhokjes, uit het zicht van de badmeesters die vanuit hun toren het zwembad in de gaten hielden. Deze kwamen dan ook regelmatig even om het hoekje kijken om te zien wat de jeugd daar uitspookte. ‘De Tuten pikten daar vaak de mooiste meisjes in.’ Onder de vrouwen in de zaal klinkt gegiechel. Het waren ook wel mooie jongens, die Tuten van internaat Instituut Hommes in Hoogezand-Sappemeer. Bovendien gingen ze vaak netjes gekleed met stropdas, pantalon en houtje-touwtje jassen. De lokale heren lieten het er echter niet bij zitten en gingen regelmatig op de vuist met de rijkeluiszoontjes.  

"Ik voelde me net een grote hommel."

De verhalenavond 'Zwembadverhalen' in Sappemeer. - Foto: Ingeborg Bennink
De verhalenavond 'Zwembadverhalen' in Sappemeer. - Foto: Ingeborg Bennink

Veel buitenbaden zijn inmiddels verdwenen, jongens en meisjes zwemmen samen en ook de badmode is met de tijd mee gegaan. Een van de aanwezige dames weet zich nog goed te herinneren dat ze na schooltijd van haar moeder altijd eerst 10 toeren moest breien. Haar moeder kocht bruine en gele wol, daar kon ze mooi een badpak van breien. Na 2 jaar was het badpak eindelijk af. ‘Ik voelde me net een grote hommel.’ Bovendien nam de wol bij de eerste sprong in het zwembad zoveel water op dat het badpak halverwege haar bovenlichaam hing. ‘Later kreeg ik een echt Tweka badpak van machinale wol, die waren mooi.’

 Wilt u meer verhalen lezen, een verhalenavond bezoeken of een verhaal insturen dan kunt u terecht op www.zwembadverhalen.nl