1914-heden

Piet Fransen (1936-2015): Mister FC Groningen

Op 2 augustus 2015 overleed Mister FC Groningen. Piet Fransen of de voetballende melkboer was op het veld een boef, maar daarbuiten een innemend mens.

Piet Fransen (1936-2015): Mister FC Groningen

Piet Fransen. - Foto: Sport in Stad

Hij speelde maar liefst vijftien jaar op het middenveld van GVAV en FC Groningen en tussendoor een wijle voor het destijds zo roemruchte Feyenoord. Achter zijn naam prijken 484 wedstrijden voor de trots van Groningen en Ommeland en hij fabriceerde 82 doelpunten. Ook droeg hij zes keer het Oranje-shirt en maakte hij zelfs een goal in dienst van het Nederlands elftal. Uitgerekend op de dag van de Johan Cruijff-schaal tussen zijn FC Groningen en PSV, is Piet Fransen in z'n woonplaats Groningen heengegaan. De spelers van de FC eerden mister FC Groningen met rouwbanden en voorafgaand aan de krachtmeting was in de Amsterdamse Arena sprake van een indrukwekkende minuut stilte.

Piet Fransen (geboren 5 juli 1936) was een natuurtalent en een beetje geschoold bij de ooit betaald voetbal spelende stad-Groninger club Velocitas met als thuishaven het Stadspark. Piet trad bij ‘Velo’ in de voetsporen van z’n pa Geert, vaste kracht in het eerste elftal van Velo, dat in het verre verleden, net als FC Groningen enkele maanden voorheen, de KNVB-beker bemachtigde. Pa Fransen was de voetballende kolenboer alias Schele Geert omdat z'n ene oog een beetje vreemd stond. Piet stond bij GVAV en FC Groningen te boek als de voetballende melkboer. Zes dagen in de week om zes uur in de ochtend arriveerde Piet in een loods aan de Frieschestraatweg om z'n SRV-wagen vol te laden en om vervolgens een vaste route af te werken. En daarna hulde hij zich in het vermaarde Oosterpark in z'n trainingskloffie. Hard werken en voetballen was in die tijd (1957-1973) de gewoonste zaak van de wereld.

Gekozen

De destijds vermaarde voorzitter Jan Hekman van GVAV onderkende rap de bijzondere kwaliteiten van de jonge Piet, die op z'n 21ste mocht komen opdraven in het Oosterpark. Hij zou er feitelijk nooit meer weggaan. Alleen de korte periode bij Feyenoord was eigenlijk een smetje. Voetballend was het voor Piet geen probleem, maar er speelden andere zaken. Toenmalig echtgenote Lena had heimwee naar haar familie en Groningen. Bovendien was Piet bij GVAV het mannetje en bij Feyenoord niet. In de Kuip waren befaamde internationals als Eddy Pieters Graafland, Reinier Kreyermaat, Cor Veldhoen en Coen Moulijn de baasjes. Het kortstondige verblijf bij Feyenoord leverde Piet ondanks sores twee voordeeltjes op. Hij ontving een torenhoog salaris en werd eindelijk gekozen in het Nederlands elftal. Destijds kozen de keuzeheren vrijwel altijd voor spelers van Feyenoord, Ajax en PSV. Regionale vedetten als Piet en de Limburger Willy Dullens liepen daardoor tientallen interlands mis.

Intimiderend

Snelheid en loopvermogen waren bepaald niet de kenmerken van Piet. De voetballende melkboer beschikte daarentegen over een formidabel spelinzicht, had een uitstekende traptechniek, een prima schot, stuurde z'n ploeggenoten en was op de grasvlaktes een regelrechte boef. Piet had destijds de gewoonte om kort na de aftrap even bij z'n directe tegenstander langs te gaan. Dan loerde hij kort naar de scheidsrechter en als de fluitist de andere kant op keek scheerde Piet even een enkeltje van z'n opponent. Die handelwijze was destijds mogelijk omdat er geen twaalf tv-camera's in de stadions present waren en de twee grensrechters altijd ziende blind waren. Piet voegde z'n directe tegenstander ook altijd toe "Kom niet weer in de buurt mien jong of je gaat er aan". In de meeste gevallen kreeg Piet vervolgens vrij spel.

<p>De laatste competitiewedstrijd in de Eredivisie van Piet Fransen op 20 mei 1973. Fransen schudt de hand van Go Ahead Eagles-aanvoerder Henk Warnas. Foto: <a href="http://beeldbankgroningen.nl/beelden/?mode=gallery&amp;view=horizontal&amp;q=%22piet%20fr

De laatste competitiewedstrijd in de Eredivisie van Piet Fransen op 20 mei 1973. Fransen schudt de hand van Go Ahead Eagles-aanvoerder Henk Warnas. Foto:

Melkboer zonder poeha

Buiten het veld was Fransen de vriendelijkheid zelve. Ina Siebelink was klant van de voetballende melkboer en vertelde haar kleinzoon over haar herinneringen aan de man. "Ze woonde in de Verzetsstrijdersbuurt en was destijds zwanger. Piet Fransen, bij hun beter bekend als Pietje, bracht in die jaren nog gewoon de melk en andere waren bij de deuren langs. Naarmate de drukte toenam, gaf hij bij de bewoners aan dat hij voortaan rond een bepaalde tijd zou aanbellen en dat de bewoners dan bij hem naar beneden moesten komen om de bestelde spullen op te halen. Dat scheelde hem kostbare tijd." 

"Toen hij Ina op een dag (midden maart 1963) hoogzwanger van de trap af zag komen, spoedde hij zich naar haar toe en zei: 'jij mag absoluut niet meer naar beneden komen, ik kom de spullen brengen.' Zodoende bracht hij de laatste weken van haar zwangerschap (haar dochter werd op 9 april 1963 geboren) speciaal voor haar, alle boodschappen naar boven."

"Professioneel voetballer was je in die tijd niet gauw. Ook de bewoners van de flat aan de Illegaliteitslaan wisten eigenlijk niet eens dat Piet heel hoog voetbalde. Pas toen hij voor Oranje uitkwam en scoorde in een duel tegen Israël, werd dat meer bekend. De bewoners uit de buurt wilden wel eens vieren dat "hun" melkboer in het Nederlands elftal speelde, maar Piet wilde daar niets van weten. Hij was geen man van veel poeha. Wel hebben ze een keer voor hem gezongen, maar ook dat vond hij maar ongemakkelijk. Wat dat betreft zou je hem als een typische Groninger kunnen bestempelen."

Standbeeld

Na z'n afscheid als speler in het Oosterpark voetbalde Piet nog bij de amateurs van ACV in Assen en Gronitas in Stad. De relatie GVAV/FC Groningen en Piet is altijd gebleven en duurde in z'n totaliteit maar liefst 52 jaar in allerlei functies. Van scout tot jeugdbegeleider en chauffeur van FC-busjes om talenten te vervoeren, Piet was nergens te beroerd voor. Vier jaar geleden nam de FC officieel afscheid van de toen 75-jarige Piet. Een tribune in de Euroborg is naar hem vernoemd. In oktober 2014 sprak Piet tijdens de onthulling van het standbeeld van Tonny van Leeuwen voor de Euroborg de wens uit om ook een dergelijk standbeeld te krijgen. "Maar Piet, een standbeeld is alleen voor overledenen en jij gaat nog heel wat jaartjes mee", kreeg hij te horen. Nu is het zover. Het is aan de leiding van de FC en de Supportersvereniging om de wens van Piet te vervullen. De voetballende melkboer is heengegaan.

Een uitgebreide versie van dit artikel verscheen eerder op de Groninger sportwebsite Sportinstad.nl.

<p>Piet Fransen. - Foto: Sport in Stad</p>

Piet Fransen. - Foto: Sport in Stad