75 jaar vrijheid

1940 tot 1945

De bunkers van de Atlantikwall

De geschutsbunkers bij Nansum, Delfzijl en Termunten maken tijdens de Tweede Wereldoorlog deel uit van de Festung Emden. Emden is een belangrijke aanvoerhaven, onder andere voor het diep landinwaarts gelegen Ruhrgebied. De luchtafweerbatterijen in en rond de stad vormen zowel een bescherming van de haven van Delfzijl als een middel om vijandelijke jagers en bommenwerpers te bestrijden. De Flakbatterijen bij Termunten en Nansum waren de zwaarste op Nederlands grondgebied. 

Nadat de Canadezen de stad Groningen hebben bevrijd, rukken ze op naar Delfzijl. Daarbij komen ze zwaar onder vuur te liggen door het geschut uit Delfzijl, Nansum en Termunten. Dat wordt onder andere aangestuurd door een uitkijkpost in de vuurtoren van Uiteinde. Het regent granaten, mortieren en fosforbommen op de geallieerden, maar ook op boerderijen, waardoor ook burgerslachtoffers vallen. In de nacht van 23 op 24 april 1945 doen de Canadezen een aanval op de vuurtoren. Die mislukt. Daarna bombardeert de RAF de toren op 25 april met succes. Toch duurt het nog enkele dagen voordat de Duitsers zich terugtrekken. In de nacht van 1 op 2 mei geven de Duitsers het verzet dan toch op. Zij verdwijnen geruisloos naar de overkant van de Eems om daar de strijd voort te zetten.

De bunkers van de Atlantikwall

Duitse bunker bij Nansum. - Foto: Bert van As, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed